Twenty Minutes

Wie ben ik?

Mijn naam is Els Landman.

Ik woon in Huissen, vlak bij Arnhem. In februari 2014 ben ik begonnen met een basiscursus shiatsu-stoelmassage bij Shiatsu-in-Bedrijf.

Shiatsu en masseren bleek zo goed bij mij te passen dat ik besloot om een vervolgopleiding te doen.

...Stoelmassage-plus-opleiding.

...Traditionele zen-shiatsu op de mat.

Van beide opleidingen heb ik een diploma.

Daarna ben ik verder gegaan met de opleiding shiatsu-therapie, waarbij ik langdurige klachten leer behandelen. Op dit moment ben ik bezig met de afronding van het vierde leerjaar. In dit laatste leerjaar schrijf ik mijn scriptie en onderzoek ik wat Shiatsu en massage voor chronische pijn kan betekenen.

In 2016 heb ik ook een cursus wellnessmassage bij de Massageacademie Nederland gevolgd. Deze cursus vormt de basis voor de massages met warme olie. 

Sinds 2017 ben ik ook gediplomeerd sportmasseur.

Laatst vroeg een vriendin wat een massage mooi maakt.

Ik heb haar het volgende geantwoord:

"Wat maakt een massage mooi....daar kan ik waarschijnlijk een heel boek over schrijven.

Ik zal het proberen kort ( en onvolledig!) te houden.

Ten eerste is het natuurlijk een beetje spannend om je aan de handen van een masseur over te leveren. Dus het eerste wat mooi kan zijn is dat al ze even je handen hebben gevoeld, de uiting van geruststelling. Dat kan op verschillende manieren, een zucht, iets meer ontspanning etc...

Ondertussen masseer ik door, ik merk het alleen. Daarna komt vaak een uiting van ontspanning, meestal een veel diepere zucht en de mens die er zit wordt een beetje langer, elastischer en toegankelijker.

Dan heb je al veel makkelijker werk bij de spierknopen die je tegenkomt. Daar blijf je masseren zolang als nodig is, je luistert als het ware met je handen. Meestal ontstaat er een gesprek over hoe die spierknoop kon ontstaan, nooit beschuldigend, altijd luisterend. (soms achteraf een advies om het te voorkomen, of een tip om iets uit te proberen, of een oefening om de opbouw te voorkomen of te verzachten.) 

Meestal zit de spanning vast in de schouders, maar daar zit natuurlijk een nek, armen en een rug aan vast, waar vaak de spanning naar doortrekt. Dus dat zoek ik op, dat kun je voelen met je handen.

En meestal rond ik af met een handmassage. Ook daar masseer ik los wat vast zit, of het is gewoon heerlijk.

Nou, en dan is het helaas klaar, omdat de tijd er op zit, dus afstrijken. En soms een keertje extra als ik veel heb losgemaakt.

Dan moeten ze zichzelf weer op twee benen zetten en is het ineens weer licht. ( ze liggen met hun hoofd in een u-vormig kussen, dus de ogen zijn niet meer aan daglicht gewend.)

Dan staan ze weer, met een beetje spijt op het gezicht dat de tijd nu al weer voorbij is. Dan zie je verrassing op hun gezicht, omdat ze veel soepeler kunnen bewegen en vaak is er ook een andere last van hun afgevallen. En dan komt de dankbare blik dat ik dat in zo'n korte tijd voor elkaar heb gekregen, en daarna een beetje verwondering over hoe dat nu eigenlijk kan.

Vaak heb je de mensen een stukje meer bij zichzelf gemasseerd en niet alleen de spierknoop opgelost. En soms ontstaat er nog even een andere verbinding. Een verbondenheid op een ander niveau, dat is een beetje moeilijk op papier uit te leggen. Op papier zou ik zeggen: even een verbinding met het hart.

Dus is iedere massage een soort kunststukje met verschillende componenten van wat hierboven staat. Iedere keer een andere compositie en met andere kleuren en warmtes. Andere omgevingen, beurs, kantoor, praktijkruimte of bij mensen thuis. Andere mensen en ik ben natuurlijk ook niet iedere dag hetzelfde..."